+ 1 - 7 | § ¶Wij willen in Google News
Naar aanleiding van de introductie van de Nederlandstalige versie van Google News maken Nederlandse en Belgische krantenuitgevers zich boos over de overname van hun content. Bij de uitgever waarvoor ik werk, IDG, speelt het tegenovergestelde probleem: mensen zijn teleurgesteld dat Google News Webwereld niet heeft opgenomen in de lijst met de te doorzoeken nieuwssites - althans niet volledig. Van Webwereld worden nu alleen de berichten in de zogeheten 'rechterbalk' (bijlage, column et cetera) gespiderd. De 'normale' artikelen (bijvoorbeeld 'Ontwikkelaars bang voor toekomst Vista-skins') zijn niet terug te vinden via Google News. Waarom is een raadsel.+ 3 - 4 | § ¶Deense cartoons
Held van de weekHoofdredacteur Jihad al-Momani van de Jordaanse krant Shihan plaatste drie cartoons die eerder waren verschenen in de Deense krant Jyllands Posten. In een commentaar riep hij de 'moslims van de wereld' op om redelijk te zijn. "Wat is schadelijker voor het beeld van de islam en de moslims? Zijn het karikaturen, of echte beelden van het afslachten van een gijzelaar met een zwaard voor de camera en onder het roepen van Allahu Akbar?", schreef Al-Momani. Zijn actie bleef niet zonder gevolgen: vrijdag werd Al-Momani ontslagen, zaterdag werd hij gearresteerd.
Oorlogshitsers van de week
Opvallend is dat de cartoons uit Jyllands Posten pas vier maanden na publicatie tot zoveel onrust hebben geleid. Dat is te danken aan de niet aflatende inspanningen van de Deense imams Ahmed Abdel Rahman Abu Laban en Ahmad Akkari om de spotprenten in het buitenland onder de aandacht te brengen. Als een soort Rwandese radiopresentators hitsen Abu Laban en Akkari moslis tegen Denemarken op. Daarbij lijken ze weinig middelen ongebruikt te laten. De imams hebben drie cartoons (onder meer van de profeet met een varkenskop) gebruikt die nooit in de Deense krant zijn verschenen.
+ 3 - 4 | § ¶Parool weigert tekenaar Fokke & Sukke
'Fokke & Sukke' is waarschijnlijk de populairste Nederlandse strip van het moment. Je zou dus zeggen dat kranten in de rij staan om de tekenaar van de strip, Jean-Marc van Tol, binnen te halen. Maar nee, Het Parool wees Van Tol af bij de zogeheten Stripstrijd, een wedstrijd voor veelbelovende striptekenaars.Iedereen mocht voor de Stripstrijd een strip insturen, en dat deed 'een *zekere* Mike' dus ook, zo meldt Van Tol op zijn blog Poepoe. Van Tol geeft het niet met zoveel woorden toe op zijn site, maar de goede verstaander begrijpt dat Van Tol zelf schuilgaat achter het pseudoniem Mike. Mike is er helaas niet in geslaagd om door te dringen tot de toptwaalf-tekenaars die het in Het Parool mogen proberen. "Jammer, Mike! Ik vind je in ieder geval helemaal toppie! Volgende keer beter, Mike. Heb je het al geprobeerd bij NRC.next?", schrijft Van Tol op zijn site.
Stripstrijd-jurylid Maaike Hartjes reageert verbaasd. "Hahahaha! Was JIJ dat????", schrijft ze in een reactie op het weblog van Van Tol. "Dat had ik niet door!!! Ik vond het trouwens wel een leuke strip, had ook 'voor' gestemd, maar de anderen vonden het niks (dit kan ik natuurlijk makkelijk zeggen maar in dit geval was het echt waar!!!!!)"
Om te bewijzen dat ze echt het beste voor had met de strip van 'Mike' plaatst Hartjes ook haar juryreactie. "Het is wel weer het zoveelste stripje dat alleen maar toekomt aan wat babbelen over hoe het is om in een krant te staan, maar het is de enige die ook leuk is! Het is lekker naief getekend (bewust, dat merk je) en het heeft charme. Ik schiet hier wel van in de lach. Jammer alleen dat de tekenaar hiermee niet bewijst wat hij verder met deze strip wil, de inhoud is flinterdun. Daarmee zal hij toch op de twijfelstapel terecht komen en uiteindelijk afvallen. Maar mij spreekt het wel aan. Jammer."
+ 6 - 1 | § ¶Mohammed B. heet op Trouw-site zowel B. als Bouyeri
Op de site van Trouw staat vandaag een artikel over het pleidooi dat de moordenaar van Theo van Gogh, Mohammed B., donderdag in de bunker in Osdorp hield. Dat pleidooi (geen touw aan vast te knopen, zo bleek al uit de opname van Nieuwe Revu) doet er nu even niet zo toe, het gaat er om dat Mohammed B. in het verslag wordt aangeduid als Mohammed B.. Dat is opmerkelijk, want elders op de site van Trouw wordt Mohammed B. aangeduid als Mohammed Bouyeri. In 128 artikelen maar liefst. Al die artikelen zijn afkomstig van het 'persbureau' Novum waarvan Trouw op zijn site gebruikmaakt.Helemaal consequent is Novum overigens niet. Soms staat er in de kop 'Mohammed B.', terwijl in het artikel vervolgens wordt gerept van 'Mohammed Bouyeri'. Welk beleid hier achter zit, is onduidelijk: wellicht heeft het gewoon te maken met de maximale lengte die een kop bij Novum mag hebben.
Het stijlboek van de redactie van Trouw, die ook wel 'De Dikke De Berg' schijnt te worden genoemd (naar de auteur, de voormalige hoofdredacteur Jaap de Berg), schrijft het volgende over anonimiteit van misdadigers: "Mensen die strafbare feiten plegen, verdachten en gedetineerden worden niet herkenbaar opgevoerd in beeld of tekst, tenzij ze daar uitdrukkelijk toestemming voor geven of ze zo algemeen bekend zijn dat een anonieme aanduiding lachwekkend wordt."
+ 6 - 1 | § ¶Stem Droge Voeten?
Een foto-onderschrift uit de Spits van heden: "Een bord voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen siert het Amsterdamse straatbeeld. Op 7 maart mogen Nederlanders weer naar de stembus om een nieuwe gemeenteraad te kiezen. De meest uiteenlopende partijen doen weer mee, zoals in Amsterdam de Partij voor Droge Voeten."Hoewel ik nauwelijks wakker was toen ik deze tekst las, voelde ik meteen (Seth Gaaikema alert!) nattigheid. Een Partij voor Droge Voeten? Toen ik de bijbehorende foto bekeek, wist ik het zeker: deze partij bestaat niet. "Lijst 2050", staat er op het affiche van de 'partij' - er zijn best veel partijen in Amsterdam, maar zoveel zijn het er nou ook weer niet.
De Partij voor Droge Voeten blijkt een initiatief van Milieudefensie. Op de site van de 'partij' foto's van de plaatsen waar de affiches zijn opgehangen.
+ 6 - 2 | § ¶Eetpauze
Het kan op internet, maar krantensites doen het vrijwel nooit: van uur tot uur verslag doen van een gebeurtenis. Trouw doet het vandaag wel. Politiek redacteur Lex Oomkes verslaat het kamerdebat over de uitzending van Nederlandse troepen naar de Afghaanse provincie Uruzgan. "Momenteel houden de kamerleden een eetpauze. Om half negen gaan zij verder in de grote vergaderzaal, voor de 'grote finale' met de fractievoorzitters."(Overigens is het kamerdebat natuurlijk een non-event. De uitkomst staat al vast: de Nederlandse troepen gaan naar Uruzgan en het kabinet blijft zitten.)
+ 4 - 5 | § ¶Blind moet blijven?
Het is gek verdeeld in de topdrie van het Nederlandse voetbal. PSV wint bijna altijd van Ajax, Ajax wint bijna altijd van Feyenoord en Feyenoord wint bijna altijd van PSV. Dit seizoen is de kans echter groot dat Feyenoord zes punten gaat halen tegen Ajax. De eerste drie werden al in de eerste seizoenshelft binnengehaald en de kans is groot dat Feyenoord komend weekeinde opnieuw aan het langste eind trekt tegen het kwakkelende Ajax.Bij AZ – FC Groningen hing onlangs al een spandoek (een stukje naar beneden scrollen) met de tekst 'Blind moet blijven'. Volgens een doorgaans betrouwbare bron uit het Feyenoord-kamp zal een spandoek met een vergelijkbare tekst op zondag ook in De Kuip hangen. Ja, die gifbeker moet dit seizoen helemaal leeg.
Update, 3/2: Na de overwinning van Ajax op Heerenveen donderdagavond is het volgens onze doorgaans betrouwbare bron uit het Feyenoord-kamp weer een stuk onwaarschijnlijker geworden dat er zondag een spandoek met de tekst 'Blind moet blijven' in de Kuip hangt (althans in de Feyenoord-vakken).
+ 8 - 3 | § ¶De anonimiteit van slachtoffers
De ombudsman van de Volkskrant, Thom Meens, roert een interessant onderwerp aan op zijn weblog: hoe om te gaan met de namen van daders én slachtoffers. Dit alles naar aanleiding van een artikel over het aantal keer dat rechters vorig jaar in Nederland levenslang oplegden."De krant publiceerde een overzicht van de daden van de veroordeelden en noemde in vijf van de zeven gevallen de slachtoffers met volledige naam. De daders daarentegen werden met hun initialen aangeduid", schrijft Meens. "Zet u hiermee de wereld niet op zijn kop, vroeg een lezer. Waarom beschermt u de dader, maar noemt u wel de slachtoffers met volledige naam?"
In de Nederlandse journalistiek woedt al jaren een debat over het vermelden van de namen van verdachten/daders. Over de vraag hoe journalisten moeten omgaan met de namen van slachtoffers hoor je echter zelden iemand.
Kobe Bryant
In juli 2003 schreef ik een artikel over een zaak tegen de Amerikaanse basketballer Kobe Bryant. De sterspeler werd ervan beschuldigd dat hij een 19-jarige hotelmedewerkster zou hebben verkracht. Bryant gaf toe dat hij seks had gehad met de betreffende vrouw, maar ontkende dat er iets tegen haar wil zou zijn gebeurd.
De Amerikaanse media noemden de naam van de vrouw niet. Fans van Bryant die in zijn onschuld geloofden, namen daar echter geen genoegen mee en openden op internet de jacht op de vrouw. Al snel werden haar naam (plus foto) achterhaald. Sommige sites vermeldden ook haar e-mailadres en telefoonnummer.
En daarover ging mijn stuk. Ik noemde de naam van de vrouw niet, maar nam wel een link op naar een pagina waarop informatie over de vrouw te vinden was. Schande, vonden veel lezers van Webwereld.
Tweeënhalf jaar later ben ik er nog steeds niet helemaal uit of ik destijds de juiste keuze heb gemaakt. Het doel van het artikel was om te signaleren wat internet voor gevolgen heeft voor de privacy van mensen die in het nieuws zijn. Ook was de zaak een mooie illustratie van de toenemende concurrentie die de 'gewone' media ondervinden van internetgebruikers die zich niets gelegen laten liggen aan welke journalistieke ethiek dan ook.
Door een link op te nemen in het stuk kwam dat – afgaande op de schuimbekkende reacties – echter totaal niet uit de verf. Een gemiste kans dus? Wellicht. Aan de andere kant: de vrouw was Amerikaans en je kunt je afvragen of zij überhaupt enige hinder ondervindt van een link op een Nederlandse site. Bovendien zijn er genoeg lezers die naar aanleiding van een dergelijk artikel zelf op zoek gaan (en de gevonden links als reactie insturen).
Lady of the night
Toen ik in het najaar van 2004 in de Verenigde Staten was, bereikte Kobe Bryant een deal met de vrouw die hem had aangeklaagd. Zij liet de aanklacht vallen en Bryant betaalde een tegemoetkoming (van ongetwijfeld miljoenen dollars).
De krant Los Angeles Sentinel opende zijn voorpagina met het nieuws. De kop: "Kobe Free: Was it Rape or Money?". De eerste zin: "It must be the money that 20-year-old [voornaam] [achternaam] has been after all along." Daarnaast – over drie alinea's – een foto van de vrouw ('lady of the night', volgens de Sentinel).
Dat de Los Angeles Sentinel wel doodleuk de naam van de vrouw noemt, heeft alles te maken met de doelgroep waarop de krant zich richt: de zwarte gemeenschap. Dat is een doelgroep die in de VS maar al te vaak (en wellicht niet geheel ten onrechte) het idee heeft dat er met twee maten wordt gemeten als het om zwarte daders en blanke slachtoffers gaat. Het ene slachtoffer is het andere niet.